De tweede was een gelovig uitziende vrouw in eenvoudige, afgedragen kleding. Zij droeg een veel kleinere zak. x91Ik heb geen grote rijkdom verzameldx92, sprak zij met zwakke, bezwaarde stem. x91Onze Heer heeft ons gezegd schatten in de hemel te vergaren en daarom heb ik mijn hele leven besteed om anderen te dienen.x92 x91Wat zit er in uw tas?x92 vroeg de rijke man. x91Afrekeningenx92, antwoordde ze met bescheiden trots. x91Aantekenboekjes, lijstjes en registers. Alle goede daden en liefdewerken die ik ooit heb gedaan, zijn erin vastgelegd. Ik zal ze overleggen samen met mijn hart, want dat heb ik net als u er ook in gedaan, mocht men daarom vragen.x92

De derde was een zenuwachtige, vermoeid uitziende man, die enkel een lendendoek droeg. Hij had niks bij zich. x91Ik heb niks meegenomenx92, hakkelde hij. x91In mijn leven heb ik geen rijkdom vergaard, ik heb me ook niet zo onzelfzuchtig voor anderen gegeven, zoals u, mevrouw. Maar het ergste is ik heb mijn hart weggegeven -ik kom de hemel niet binnen, ben ik bang.’

De rijke man en de gelovige vrouw liepen met zx92n tweexebn alvast naar de poort, maar al gauw kwamen ze terug. Hun gezicht stond donker van teleurstelling. x91Bagage niet toegestaan binnen de poortx92, zei de rijke man bedroefd. x91En we mogen onze tas ook niet buiten de poort laten staanx91, snikte de vrouw. x91We moeten er voor altijd mee rond lopen!x92 Langzaam gingen ze weg. De man in de lendendoek keek hen na en liep toen zelf naar de hemel toe. Goed, hij had dan geen bagage, maar hij was zijn hart kwijt. Wat voor hoop had hij?

De engel die de deur open deed nodigde hem met een diepe buiging uit binnen te komen. Toen stopte hij hem iets in de hand. Het glinsterde en glansde als de volmaaktste diamant. x91Van u geloof ikx92, zei hij."