Zou ik Hem dan met open armen aan de deur begroeten? Of zou ik me moeten verleden, voordat ik Hem binnen kan laten? Of een paar tijdschriften verstoppen en er betere lectuur voor in de plaats leggen?

De eerste had mooie kleren aan en droeg een zak. x91in deze tasx92 verklaarde hij,x92 zit de rijkdom van een heel leven.x92 Hij klopte er met zijn hand op. x91Hiermee en met wat handig praten moet ik die poort wel door komen, of ik moet me al heel sterk vergissen. En om de godsdienstige invalshoek er ook bij te betrekken, heb ik mijn hart er ook in gestopt. Ze mogen het allemaal hebben als ze willen. Alsjeblieft!x92

Twee vrienden liepen door het woestijn. op een bepaald moment van hun wandeltocht, kregen ze een meningsverschil en een vriend sloeg de ander in het gezicht. De ander, die in het gezicht geslagen werd, had verdriet, maar zonder iets te zeggen, schreef hij in het zand:

De leraar stond voor de klas; de kinderen waren zo tussen de vijf en zes jaar oud.Hij vroeg aan zijn leerlingen: "Wat is het grootste op de wereld?""Mijn papa", zei een klein meisje."Een olifant", antwoordde een jongen die enkele dagen geleden in de dierentuin was geweest."Een berg", zei een ander.Een meisje zei: "Mijn oog is het grootste op de wereld."Het werd stil in de klas want iedereen probeerde het antwoord van het meisje te begrijpen."Wat bedoel je ermee?",vroeg de leraar die net zo verbaasd was als de kinderen. "Nou", zei de mini-filosofe, "mijn oog kan haar papa, de olifant en de berg zien, en zelfs vele bergen tegelijk en nog andere grote dingen. Omdat dat alles in mijn oog past moet mijn oog het grootste op de wereld zijn."Toen de leraar dit voorval aan zijn vriend, de wijze meester vertelde zei deze: "Als je "oog" als gelijkenis voor "bewustzijn" ziet, dan is bewustzijn het grootste, want uiteindelijk past daar alles in, zelfs het heelal. Maar ja, wijsheid kan je niet leren, wijsheid is zien wat niet geleerd kan worden – je hebt een wijs kind in je klas."

Detsaar aller Russen bezat alles wat een mens zich maar wensen kon, maarhij wist niet waarvoor hij leefde. Drie vragen kwelden hem: Wat moet ikdoen? Met welke mensen moet ik doen wat God van mij verlangt? Wanneermoet ik dat doen? Na alle wijzen, alle geleerden te hebbengeraadpleegd, hoorde hij over een boer, ergens ver weg, die hemmisschien een bevrexaddigend antwoord zou kunnen geven. De tsaar gingmeteen op reis en na vele weken kwam hij op het land van de boer aan.Deze keek nauwelijks op toen de tsaar zich tot hem richtte met zijnvragen. De boer gaf geen antwoord maar ging door met ploegen. De tsaarwerd kwaad en zei: "Weet je wel tegen wie je spreekt? Ik ben de tsaaraller Russen." Maar ook dit maakte geen indruk op de boer, die doorgingmet zijn werk. Plotseling kwam een zwaargewonde man het veld opgewankeld. Voor de ploeg viel hij neer. De boer zei tegen de tsaar:"Help mij deze gewonde naar mijn hut te dragen." "Ik zal je helpen,"antwoordde de tsaar. "Maar geef je me dan antwoord op mijn vragen?""Straks," zei de boer, en samen brachten zij de man naar de hut enverbonden zijn wonden. "Zeg je het me nu?" vroeg de tsaar."Je kunt naarhuis," zei de boer. "Je hebt de antwoorden gehad op je vragen: Wat moetik doen? Wat op mijn weg komt. Met wie moet ik het doen? Met degenendie aanwezig zijn. Wanneer moet ik het doen? Op het moment dat het zichvoorxaddoet."

Eenrijke fabriekseigenaar zag tot zijn afschuw een visser lui naast zijnboot liggen en een pijp roken. Hij snapte er niks van, ergerde zicheraan en vroeg hem: x93Waarom ben je niet aan het vissen?x94

Erwas eens een steenhouwer. Net als elke andere dag was hij aan het werkin de bergen. Klapx85klopx85klap! Er viel een stuk steen van de rots.Klapx85klopx85! Alweer een. Nog even doorhakken en dan had hij genoegstukken steen van de rots gehakt om te gaan verkopen.Klapperdeklopx85klapperdeklapx85 Hij maakte er een vrolijk liedje van enwas tevreden. Hij had fijn werk, genoeg te eten en een gezellige hut omin te wonen. De volgende dag werkte de steenhouwer bij een rijk man,met een mooi huis en een prachtige tuin. Er lag daar een groot stukrots in de weg, dat in kleine stukjes gehakt en opgeruimd moest worden.Hij hakte en hakte. Klapx85klopx85klap! De hamer sloeg op de beitel en debeitel hakte in de steen. Klapx85klopx85klap! Hij werd er moe van.Klapx85klopx85x85. Er was niks meer te horen. De steenhouwer stond te kijkennaar het huis en dacht: x93Waarom moet ik eigenlijk zo hard werken? Ikwil ook graag rijk zijn. Ik zou ook zox92n mooi huis met een tuin willenhebbenx94 x93Dat is goedx94 hoorde hij opeens. x93Je krijgt wat je wenst. Vannu af aan zullen al je wensen in vervulling gaanx94. De steenhouwer lietalles uit zijn handen vallen van verbazing. Wie zei dat nou en waar wasdie dan? Hij snapte er niets van. Toen hij naar huis ging, zag hij, dathet nog waar was ook. Zijn eigen hut stond er niet meer. Er stond eenheel mooi huis met een schitterende tuin er omheen. Hij was rijk! x93Ikhoef niet meer te werken!x94riep hij blij. Hij was een hele tijd gelukkigin zijn nieuwe huis. Toen kwam, op een heel warme dag, de koning langsin zijn koets. x93Wat zal het daar lekker koel zijn in die koetsx94, dachthij. x93Hier in huis is het zo warm. Ik wou dat ik de koning wasx94 x93Zo zalhet zijnx94, hoorde hij. x93Je wens gaat in vervullingx94. En daar zat hijdan. Als een koning in de koets. Maar in de koets bleef het niet koel.x93Pfffx85.x94 blies hij. x93Hoe kan dat nou? Kan de zon het zelfs hier binnenheet maken? Dan wil ik de zon zijn!x94 Opnieuw werd zijn wens vervuld.Hij was de zon geworden en stuurde zijn hete stralen naar de aarde. Eentijdlang was alles goed, totdatx85.. er een dikke wolk voor hem kwamhangen. Hij wilde met zijn stralen door die wolk heen schijnen. Datlukte hem niet. x93Nou zeg. Kan die wolk mij zo maar tegenhouden? Dan wilik een wolk zijn!x94 wenste hij. En zo gebeurde het. Hij werd een wolk,een regenwolk. Maar ja, uit een regenwolk valtx85regen! Hij viel, net alsde druppels naar beneden. Op een berg. En daar stroomden alle druppelssamen omlaag, steeds verder omlaag, totdat ze bij een groot rotsblokkwamen. De stroom regenwater kon er niet doorheen, kon niet eronderdoor, moest er dus helemaal omheen. x93Is dat stuk rots zo sterk?Dan wil ik een rotsblok zijn!x94 En, ja hoorx85 Hij lag als een groot,machtig stuk steen, een echt rotsblok op de berg. Maar wat was dat?Klapx85klopx85klap! Klapx85klopx85klap! Hij keek en keek en zag een man, diemet een hamer en een beitel stukken steen van hem afhakte. x93Wat!x94 riephij, x93kan zox92n man mij helemaal in stukjes hakken? Dan wil ik zox92n manzijn!x94 En toen hoorde hij, voor de allerlaatste keer: x93Je wens zal invervulling gaanx94 De steenhouwer was weer in de bergen. Klapx85klopx85klap!Er viel een stuk steen van de rots. Klapx85klopx85! Alweer een stuk. Hijwas bijna klaar en dan kon hij naar huis, naar zijn eigen hut om tegaan eten. Nog even doorhakken. Tevreden zong hij er een vrolijk liedjebij: x93 Klapperdeklopx85klapperdeklapx85x94

Opeen school zat een groep leerlingen te wachten op de meester. Wat zouhij vandaag te vertellen hebben? Daar was hij al. Hij had een grote tasbij zich. x93Goeiemorgen allemaalx94, zei hij. x93Goeiemorgen meneerx94, zeidende leerlingen en een van hen riep er meteen achteraan: x93Wat zit erallemaal in die tas?x94 x93Je bent wel nieuwsgierig, hxe8x94, zei de meester,x93maar je hebt geluk, want ik ga het je zo meteen laten zien!x92 Hij zetteeen glazen vaas op zijn bureau en haalde een stapel kiezelstenen uitzijn tas. Een voor een deed hij de stenen voorzichtig in de vaas, toter geen steen meer bij kon. x93Is de vaas vol? x94vroeg hij aan de groep.De leerlingen vonden allemaal van wel. De meester glimlachte en haaldenu een pot met grind uit zijn tas. Hij gooide die veel kleinere kiezelsop de grote kiezelstenen. Door een beetje te schudden met de vaasverdwenen ze er in. x93Is de vaas vol? x94 vroeg hij opnieuw aan de groep.x93Jax94, vonden de meeste leerlingen, ook al zag je er een paar denken:x93Zou dat wel nu wel zo zijn?x94 Ze zagen de meester weer glimlachen enhij pakte een pot met zand uit de tas. Hij gooide het zand in de vaas,moest er weer even mee schudden en toen was ook het zand helemaal in devaas verdwenen. x93Is de vaas vol?x94 De meeste leerlingen dachten, dat erecht niks meer bij zou kunnen, maar aan de glimlach van de meester waste zien, dat er nog wel iets zou komen en ja hoor, hij pakte een kanwater, die hij ook nog leegschonk in de vaas. x93Nu is de vaas vol! x94 zeihij. x93Maar, we gaan het nu anders doen. Ik heb hier een even grotevaas, evenveel grote kiezels, evenveel grint, evenveel zand en evenveelwater. Alleen beginnen we nu met het water, dan komt het zand, dan hetgrind en dan de kiezelstenen. Met de hulp van een paar leerlingen ginghet water, het zand en het grind in de vaas, maar toen de grotekiezelstenen aan de beurt waren, konden ze er, tot hun grote verbazinglang niet allemaal in. De meester vroeg aan de groep: x93Wie wil er ietszeggen over wat we net gezien hebben?x94 Een van de leerlingen zei:x93Wanneer de grootste stenen als laatste aan de beurt zijn, kunnen zeniet allemaal meer tussen de rest in de vaas.x94 x93Ze zijn hetbelangrijkstex94 zei een ander, x93daarom moet je er mee beginnenx94. Toenzei de meester: x93Wanneer die vaas nou eens jullie leven was, wat zijndan die grote kiezelstenen?x94 Al samen denkend kwamen ze er achter, datdie grote kiezelstenen de belangrijkste dingen in het leven waren. Demensen waar je van houdt, familie, vrienden, vriendinnen. Dat wat jeecht wil zijn. Dat wat je waardevol vindt, de moeite waard vindt om alseerste aandacht, tijd aan te geven. x93Wanneer je in je leven jouw eigengrote levenskiezels niet vergeet, als eerste een plek geeft, dan blijfter altijd nog ruimte genoeg over voor de andere dingen.x94, zei demeester.